Tamo gde rijeka Modran ljubi ravnicu: Priča o Suvom Polju
Suvo Polje: Pitoma ravnica bogate istorije i vaskršnje tradicije
Kada se iz užurbanosti savremenog života skrene ka srcu Semberije, nailazi se na Suvo Polje – selo koje svojim prostranstvom i tišinom priča priče stare milenijumima. Prostirući se na više od 27 kvadratnih kilometara plodne aluvijalne ravnice, ovo naselje nije samo tačka na mapi, već živi muzej naroda koji su ovdje tražili mir pored reka Janje i Dašnice.
Geografski otisak i seoski mozaik
Suvo Polje, koje se do dolaska Austrougarske zvalo Suvi Do, danas broji oko 500 domova. Prema popisu iz 2013. godine, ovde živi 1.194 stanovnika, raspoređenih u sedam živopisnih zaseoka: Glogovac (Glovčić), Donja Mahala (Mala), Srednja Mahala, Zovac, Čitluk, Živanovići i Pejčići.
Selo je prirodno uokvireno susednim naseljima: na severu su Zagoni, na istoku Pučile, dok južne granice dodiruju Čengić i Donju Trnovu. Zapadnu kapiju sela čine Ravno Polje i Janjari. Pejzažom dominira ravnica sa najvišom tačkom od svega 165 metara nadmorske visine, što ovu zemlju čini idealnom za poljoprivredu, hraniteljku generacija.
Od vinčanskih tragova do Nemanjića
Istorija Suvog Polja je duboka i slojevita. Arheološki nalazi potvrđuju da je ovaj prostor bio naseljen još u neolitu, a tragovi vinčanske kulture svedoče o kontinuitetu života na ovim prostorima.
Posebnu pažnju privlači lokalitet današnjeg manastira Časnog krsta. Iako se na osmanskim kartama iz 15. veka ovde ne beleže građevine, iskopavanja iz 1996. godine otkrila su ostatke srednjovekovne crkve i višeslojnog groblja. Veruje se da je ova svetinja postojala još u doba Nemanjića, pre turskih osvajanja. O prisustvu starih Slovena i plemstva svedoče i pronađeni stećci (mramorje) razasuti po seoskom ataru.
Najstariji pisani trag nalazimo u „Sumarnom popisu Zvorničkog sandžaka“ iz 1533. godine, gde se pominje da selo pripada Teočaku i broji svega četiri kuće. Današnje stanovništvo, međutim, mahom vuče korene iz krševite Hercegovine i Crne Gore, odakle su preci dolazili nakon 1739. godine, tragajući za plodnom zemljom nakon pustošenja koja su pratila ratove.
Duhovni stubovi sela
Suvo Polje je mesto gde se vera duboko poštuje. U selu se uzdižu dve svetinje:
- Crkva Vaznesenja Gospodnjeg: Gradnja je započeta u jeku ratnih vihora 1994. godine. Hram krasi duborezni ikonostas od hrastovine, rad majstora iz Kragujevca, dok zidove oslikava vizantijsko plavetnilo živopisa Teodora Kesića.
- Manastir Časnog Krsta: Podignut na temeljima drevne crkve, ovaj manastir je zadužbina porodice Pejčić. Od 2018. godine manastir je muški, a svojim mirom i arhitekturom predstavlja duhovno utočište za vernike iz cele Semberije.
Obrazovanje u selu ima dugu tradiciju kroz devetorazrednu osnovnu školu „Dositej Obradović“, koja je smeštena u zgradi nekadašnjeg doma za ratnu siročad iz pedesetih godina prošlog veka.
Živa tradicija: Vaskršnja tucijada
Ono po čemu je Suvo Polje jedinstveno u regionu, pa i šire, jeste tradicija vaskršnjeg okupljanja. Više od 200 godina meštani se na Vaskrs okupljaju radi „tucijade“. Iako se od 2006. godine manifestacija održava u organizovanom formatu, ona je decenijama bila spontani izraz narodne radosti i običaja koji se prenosi s kolena na koleno.
Vode Suvog Polja
Kroz selo protiče reka Janja (Modran), spajajući ga sa rekom Drinom, kao i rečica Dašnica. Posebno mesto u srcima meštana zauzimaju izvori pitke vode:
- Veliki Bunar u centru sela.
- Zmajevac, skriven na četvomeđi sela Suvo Polje, Donja Trnova, Čengić i Modran, čija voda, prema predanjima, krepi i telo i duh.
Prezimena koja čuvaju ognjište: > Ponosni čuvari imena Suvog Polja su porodice: Stojanović, Vidić, Obrenović, Vićanović, Lukić, Simić, Pantić, Josipović, Marić, Mihajlović, Stevanović, Nikolić, Pejčić, Mijatović, Živanović, Stankić, Novaković, Radišić, Anđić, Perić, Jovanović, Panić, Marković, Sekulić, Ilić, Mićić, Ivanović, Janković, Savić, Lazić, Marjanović, Njegovanović, Babić, Sojić, Dragičević, Milovanović, Stanišić, Suvajac, Crnomarković, Trakilović, Todorović, Blagojević, Ristić, Vuković, Đaković, Dujković…
Selo slavi Spasovdan kao svoju zavetnu molitvu, dan kada se u Suvom Polju najviše oseća sabornost, gostoprimstvo i ljubav prema rodnoj grudi.
Izvor:Facebook ; Autor izvornog teksta Miloš Obrenović ; prošireno,lektorski obrađeno Goran M. Avramović
