Sve što je ovde navedeno preuzeto je iz radova Radmile Kajmaković, koja je svojim istraživanjem ostavila dragocjen trag o čitavoj Semberiji. Ovo je samo dio priče o Batkoviću. Ako imate svoja porodična predanja ili sjećanja, podijelite ih, da zajedno sačuvamo istoriju našeg sela Porodice i molitva BATKOVIĆ ima 957 kuća. Djelovi sela su: Gajići, Gojsovac, Karavlasi, Klis, Lipovica,Marići,Mala Obarska. Smatra se da su sve porodice doseljene iz Hercegovine. Po predanju, u zaselak Marići prvi se doselio Bojica iz okoline Šapca. On je imao sinove Vladislava, Stanimira i Matiju. Od Stanimira su Perići, a od Matije su Matići. U Gajić-mahali najstariji su Gajići (Nikoljdan), potomci Nikole Gajića. On je imao tri sina: Gajicu (Gajići), Rajka i Sovrenija (od njega su Nikolići). Erići (Stjpanjdan) doselili su iz Hercegovine. Od njih su Kneževići, Radići, Ilići, Ikići i Konstantinovići. Od Konstantinovića su: Mićići, Gligorići, Vujići, Jovići i Petrovići. Gligorići su iz Hercegovine, Arsenovići (Srđevdan) iz Hercegovine su, Trifunovići (Savindan) iz Lopara su, Dokić (Srđevdan) iz Hercegovine su, doselila se dva brata, Birčakovići (Đurđevdan) iz Birča su, Bobići (Lučindan) iz Bačke su. Po predanju, oni su prešli preko leda Savom na Blagovijesti kada su doseljavali. Lazići (Đurđevdan) iz Tobuta, Uroševići (Đurđevdan) iz Srbije, žena se preudala u Laziće i dovela sina iz prvog braka iz Srbije. Odžaklići (Aranđelovdan) iz Odžaka su, Baščovanovići (Aranđelovdan) iz Tobuta su, Markovići (Nikoljdan) iz Koraja, Zekići (Aranđelovdan) iz Tobuta su, Prelovci (Lazarevdan) iz Bosne su (pod pojmom “Brda” ili “Bosna” misli se na planinske predjele istočne Bosne), Rončevići (Đurđevdan) iz Brda, Kostadinovići (Sveti Sava) iz Bosanske Kostajnice.
Unutrašnja seljakanja: Kajmaković (Stjpanjdan) došao kao domazet iz Modrana, Lazići, zvali se Vasilići, došao predak iz Krive Bare, tamo je ubio Turčina, došao u Batković i promijenio prezime, Maksimovići (Stjpanjdan) došao domazet iz Dvorova, Milići (Lučindan), dovela ga majka iz Dazdareva, preudala se, Šović (Đurđevdan) iz Obarske je, Lazići (Jovanjdan) iz Obarske su, Tukići (Aranđelovdan) iz Novog Sela su, Ivanići (Nikoljdan) iz Broca su.
Nepoznato porijeklo su: Despotovići (Markovdan), Dmitrići (Lazarevdan), Manojlovići (Jovanjdan), Đukići (Jovanjdan), Rakići (Lazarevdan), Stanišići (Đurđevdan), Božići (Jovanjdan), Aleksići (Jovanjdan), Vasiljevići (Nikoljdan), Pastorkovići (Nikoljdan), Glišići (Đurđevdan), Marići (Jovanjdan), Stanarevići (Aranđelovdan), Marići (Đurđevdan), Simikići (Jovanjdan) i Krstići (Đurđevdan).
Seoska slava Batkovića je Mala Gospojina. Samo mahala Gojsovac ima seosku slavu, treći dan Trojice, i groblje sa Triješnicom zajedno. Mala Obarska ima zajedničko groblje sa Crnjelovom u Burumu. Ostale mahale Batkovića imaju jedno zajedničko aktivno groblje.
Najstariji tragovi
- U popisu iz 1548. godine selo se javlja pod više imena (Batkovići ili Mirkovac), što ukazuje na starost naselja.
- Arheološki nalazi i natpis na stećku iz Batkovića pokazuju da je srednjovjekovno stanovništvo bilo slovensko, koristilo je ćirilicu i slovenski jezik.
- Narodna predanja govore o „mađarskim crkvinama“ u Lipovici i kod Rončevića kuća, gde se nalaze temelji, kosti i cigle.Ime i predanja
- Po predanju, prvi se u selu naselio čovek po imenu Batak, pa je po njemu selo dobilo ime.Epidemije Pored buna i ratova, i epidemije (koje narod smatra kugom) često su harale u prošlosti. Po tradiciji “astaluci” (bolesti) su zatirale čitava sela. Sve što ne bi umrlo, sklanjlo se i bježalo. Za Batković se kaže: “Vladali astaluci neki i zatirali čitava sela. Batković zatro astaluk za jednu noć i ostala samo žena Mara sa djecom. Od nje je Marić-Selo” (Marić-mahala u Batkoviću). Iako su podaci o kugi u Semberiji oskudni, pošto se zna da je u Bosni od srednjeg vijeka do austrougarske okupacije bilo 70 epidemija, može se pretpostaviti da je i ovaj kraj bivao zahvaćen njima.Demografija i popisi Popis 1735. U popisu beogradske mitropolije iz 1735. godine spominju se naselja Brodac sa 72 doma, Bijeljina sa 70 domova, Dvorovi sa 21 i Batković sa 13 domova.Ratovi i iseljavanja traju kroz čitav XVIII vijek, ali podaci o iseljavanjima su i dalje krajnje oskudni. Ratovi i migracije
- Ustanak 1875–1876. i srpsko-turski rat: stanovništvo Batkovića i okoline masovno se sklanjalo u Srbiju.
- U Prvom svjetskom ratu mnogi Batkovljani služe u austrougarskoj vojsci, neki prebjegavaju protivniku.
- U Drugom svetskom ratu dolazi do kolonizacija i iseljavanja (Mađari, Njemci, Hrvati), ali Batković ostaje srpsko jezgro.Sve ovo što je zapisano i ispričano nije samo prošlost, već dio našeg korijena. Batković živi kroz svoje ljude, slave i predanja, a na nama je da to čuvamo. Karta Batkovića iz 1870-ih
